Club Facebookna Oerang Soenda

Urang Sunda Hudang Euy!!!

Ngurek & Silih Anteuran Rantang

Posted by Dendi Rustandi dina Agustus 10, 2009


ngurek Ngurek Bulan Puasa

Ku Asep Ruhimat

Ngurek téh geus jadi kalangenan anu pohara resepna. Bari resep bari aya hasilna deuih. Seug komo bulan puasa, salian ti resep bari meunang belut téh, apan ngabuburit; waktu buka nyérélék teu karasa.

Lain bohong bulan puasa téh malah ramé di sawah,teu sirikna ti isuk jedur tepi ka sore jedér tingaraleutna nu ngurek téh. Jeung, anéhna najan unggal poé diurekan, belut téh sasat teu ngorotan. Bubuhan tara aya nu pirajeunan nyetrum atawa mortas harita mah. Da kuring jeung babaturan gé tara nepi ka nyamos, beuki jauh ngaprakna, beuki loba hasilna. Ngan édas, abong budak, dina ngurek gé osok waé aya lengerna. Babaturan nu keur jongjon ngakalan “belut ngolo” mani depong-depong waé na galengan. Ditimbul ku taneuh eumeul-eumeul ti kajauhan, sok kanjat tikusruk éta téh. Resep nénjo bébérénténgna ka nu séjén, da kuring mah sok gancang pura-pura jejem malar teu katohyan. Kitulah jiga noel ceuli budak nu aya di hareupeun atawa gigireun urang, apan sok rungah-ringeuh bari nyangka ka saha waé.

______________________________________________________________________________________________

rantangNganteurkeun Rantang


Pisaminggueun deui ka lebaran, suasana lembur karasa robahna, hégar béar. Bubuhan nyampeuk ka lebaran, sagala rupa diberesihan. Teu sirikna jarian ogé dikoprakan dicacaran, geus karuhan imah katut pagerna dipulas pabodas-bodas. Tah guyubna masarakat ngurus lembur téh dina mangsa nyampeuk lebaran jeung agustusan. Atuh masarakat ogé témbong naker béar budina, bubuhan puseurna kabagjaan saréréa lebaran mah.

Tah, aya hiji kabiasaan nyampeuk lebaran anu kiwari geus mimiti langka, nya éta kabiasaan silih anteuran rantang. Ari maksudna mah pikeun silih asaan rejeki jeung tatangga. Kitu wé rantang téh kukulibekan di lembur. Tampolana sanga kumeli atawa besengek cabé pangirim sok kanjat dikirimkeun deui. Anu matak mindeng kajadian, besengek ti urang balik deui ka urang. Bisa jadi éta besengek ngalaman ider-ideran heula.

Upama jeung tatangga geus bérés, kakara rantang téh liar ka nu rada jauh, pangpangna nepungan dulur-dulur anu cék pancakaki saluhureun. Anu matak teu anéh mindeng nangénan pangeusi lembur tingalabring bari ngajingjing rantang. Da ari nepungan dulur mah sok sabondoroyot, atuh baju nu dipaké gé kudu nu rada pantes. Jaman keur budak, sok ngahaja milu nganteurkeun rantang ka nu jauh mah, najan enya nikreuh tara ieuh ngarasula. Éta pangpangna mah, di ditu sok pada nanya, pajar ”tos batal teu acan?”, najan kungsi nyémén, tara geruh, istuning nyebut can batal baé. Atuh peresénan buruh tamat puasa kaerong bakal kapésakan. Da jeung enyana, balik nganteurkeun rantang téh obat béntol waé mah kabeuli.

Tina Sambel Jaér, Karya Drs. Asep Ruhimat

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: